Podobny do mnie – dobry; inny niż ja – zły

Dinozaury zawsze dzielą świat na dwie kategorie: dobro i zło. Do­brzy są, rzecz jasna, ludzie tacy jak one. Decyzje, które należało­by podejmować stosownie do meritum sprawy, zależą często od osobistej oceny moralnej. W najgorszym przypadku osąd moralny może zamienić się w paranoję.

Charles odrzucił podanie o awans, które złożył młody Brown. Oficjalnym powodem było to, że Brownowi brak kierowniczego doświadczenia. Brown jest homoseksualistą. Cóż z tego, wielu najlepszych przyjaciół Charlesa to homoseksualiści. W grę wchodzą inne sprawy. To prawda, że chłopak jest bystry, a wszyscy pieją z zachwytu nad jego pomysłowo­ścią. Jest jednak coś… oczywiście, nie jego upodobania seksualne… Charles nie potrafi tego dokładnie nazwać. Może, hm, może Brown wy­daje się nieco „przesadny”.

Charles posłużył się Mózgiem Dinozaura, który odruchowo zareagował negatywnie na kogoś odmiennego. Dopiero po pew­nym czasie starał się znaleźć przyczyny, dla których odmienność Browna nie pozwoliła mu go awansować. Na tym przykładzie wi­dać jasno, że Mózg Dinozaura jest źródłem wszelkich uprzedzeń i dyskryminacji.

W świecie gadów jesteś częścią stada – drapieżnikiem albo ofi­arą. Nie ma żadnych stanów pośrednich, wszystko jest czarne al­bo białe.

Mózg Dinozaura funkcjonuje poza świadomością, lecz poprzez praktykę można stwierdzić, kiedy przejmuje kontrolę.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.