Typowy amerykański rodzic z komedii sytuacyjnej

June jest bardzo miła i kieruje miłym wydziałem. Ceni sobie harmonię i współpracę, zupełnie nie biorąc pod uwagę tego, że może być inaczej. Nie przychodź do niej z problemem, zwłaszcza gdy w grę wchodzą uczuciowe i osobiste różnice zdań. Powie ci, że pozytywny stosunek do życia zawsze gwarantuje zwycięstwo. W ukryciu może postawić ci krechę. June wierzy czasami, że należy zabić posłańca, który przynosi złe wieści. Jej wydział to jedna, wielka, szczęśliwa rodzina, a mamusia wie wszystko najlepiej.

June demonstruje styl zarządzania prawdopodobnie najbar­dziej popularny w tym kraju. Ów styl jest dość funkcjonalny, pod warunkiem że menedżer dostrzega istotne problemy, zamiast upychać śmieci pod dywan. Na konflikty emocjonalne nie zwraca się tu zwykle uwagi. Jeżeli są to konflikty istotne, które nie mija­ją, lecz powracają, by nękać ludzi, wówczas taki menedżer ma problem – i masz go także ty, o ile pracujesz pod jego kierunkiem. Oto co należy robić:

  1. Zrozum, że szef typu June ma ograniczoną odporność na problemy. Zdecyduj, co dla ciebie jest ważne, i poproś go, by zajął się jedną kwestią na raz. Upewnij się, że twoja spra­wa należy do tych ważniejszych. Nie próbuj zająć go na roz­grzewkę jakimś drobiazgiem.
  2. Opracuj plan przedstawienia danej kwestii. Miej wszys­tkie informacje pod ręką i staraj się raczej operować faktami, nie zaś uczuciami.
  3. Jeżeli chcesz, by taka osoba zechciała cię wysłuchać, nigdy nie przychodź ze skargą: przyjdź z planem po­prawy sytuacji. Nie mów jej: „Jest pewien problem, June”. Powiedz raczej: „Jest sfera, w której możemy dokonać pew­nych ulepszeń. Oto mój plan…”.

Ludzie, którzy zachowują się jak zbuntowane nastolatki zazwyczaj nienawidzą menedżerów typu June. Często zdarza się, że ktoś zajmuje pozycję „matki”, niż­szą w hierarchii od pozycji June, i stara się przejąć odpowie­dzialność za wszystkie smutki i cierpienia dzieci.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.