Podobny do mnie – dobry.Inny niż ja – zły

Spójrzmy prawdzie w oczy. Na świecie żyją dwa gatunki ludzi. Jedni wierzą, że trzeba ciężko pracować, jeżeli chce się coś mieć. Są pilni i odpowiedzialni. Są dumni z tego, że potrafią pra­cować solidnie i systematycznie. Angażują się w sprawy, w które wierzą, i poświęcają im część własnego życia. Można na nich pole­gać, są pełni ciepła i troskliwi. Dbają o swoje rodziny i o tych członków społeczeństwa, którym nie powodzi się dobrze.

Bywają jednak i tacy ludzie, którzy chcą, by wszystko podano im na tacy. Nie zależy im szczególnie na tym, żeby dobrze wyko­nywać pracę. Ważne, żeby dostali to, co im się należy. Zawsze chcą być pierwsi. Wszyscy inni mogą sobie iść do diabła. Za nic mają odpowiedzialność i wierność. Chcą tylko dobrze się zabawić i zagarnąć wszystko, co się da.

Może wiesz, jak należy nazwać oba gatunki ludzi, o których mowa. Jeżeli tak, wiesz także, w jaki sposób twój Mózg Dinozau­ra zniekształca rzeczywistość. Z klasyfikacją, którą tu przedstawi­łem, zgodzą się niemal wszyscy, chociaż nie ma na świecie nic bar­dziej błędnego niż to mniemanie.

Przeczytaj to jeszcze raz. Nie ma tu żadnej konkretnej infor­macji. Nie ma faktów, są tylko niejasne przymiotniki. Mimo to wszystkie stwierdzenia mają bardzo silny wydźwięk moralny. Do której grupy zaliczyłeś siebie? Jeżeli jesteś taki jak większość lu­dzi, z pewnością uznałeś, że należysz do pierwszej kategorii, nato­miast inni – do drugiej.

Wygląda na to, że powiedziałem coś zgodnego z prawdą. W sa­mej rzeczy, jest to podział na dwie grupy – dobrą i złą. Podobni do mnie – dobrzy. Inni niż ja – źli. Oto istota myślenia Mózgu Dino­zaura, która przenika do ludzkiej świadomości.

Wszystkie wielkie zbrodnie ludzkości wynikały ze skłonności do dzielenia wszystkiego na dwie kategorie. Ta klasyfikacja to neurologiczna podstawa wszelkich uprzedzeń, rasizmu, ludobój­stwa i wojen. Wróć do pierwszego akapitu. Jak sądzisz, o kim mó­wiłem? Argumenty, które przedstawiłem, wysuwano, by uzasad­nić mordowanie Żydów, niewolnictwo Murzynów, odmowę wjazdu Latynosów i ludzi innych narodowości do Stanów Zjedno­czonych i wypowiadanie wojny niemal wszystkim.

Większość nas posługuje się korą mózgową w stopniu wystar­czającym, by uniknąć takiego dwoistego spojrzenia na świat, ale gdy pozwolimy Mózgowi Dinozaura przejąć władzę, cały system dzieli się na dobrych ludzi (nas) i ludzi złych (wszystkich,którzy nie są do nas podobni).

Wiele problemów w pracy wynika stąd, że ludzie działają zgodnie z tym, w co wierzą. „Po prostu wiedzą”, że są dwa sposo­by robienia różnych rzeczy – dobry i zły. Jak wykażemy, ślepa wiara nie pomaga w prowadzeniu interesów. Lu­dzie muszą znosić się nawzajem w biurze. Jeżeli jednak Mózg Dinozaura przejmie kontrolę nad ich życiem, skutkiem może być warcholstwo, wojny i spięcia.

Co można zrobić z takim podziałem na dobro i zło? Po pier­wsze trzeba być na to wyczulonym, zwłaszcza podczas konflik­tu. Zastanów się nad sobą i postaraj się stwierdzić, czy jesteś wściekły na daną osobę za to, że jest tym, kim jest, czy za to, co zrobiła.

Musisz zrozumieć, że twój Mózg Dinozaura postrzega świat w kategoriach czerni-i bieli lub dobra i zła. Ten pogląd nie musi mieć nic wspólnego z faktami dotyczącymi danej sprawy. Żądaj faktów jako podstawy swojej decyzji.

Nie ma sposobu, by całkowicie uniknąć klasyfikacji. To, że mówię o dobrych i złych sposobach podejmowania decyzji, dowo­dzi, że ja też ja stosuję. Musimy wszakże zdawać sobie sprawę z tego, że jest ona w stanie zawęzić nasze spojrzenie na świat. Jeżeli okaże się, że świadomie stosujesz system dwu kategorii, upewnij się, że naprawdę stoisz po stronie dobra przeciwko złu.

W naszym życiu systemy klasyfikacyjne pojawiają się najczę­ściej jako nie wyrażone podstawy myślenia. Ten problem przybie­ra różne postacie. Niektóre możesz zaobserwować na co dzień w pracy.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.